مقررات تخریب ساختمان

تخریب ساختمان در تهران
برخی از تعاریف در حرفه ساختمان
آبان ۱۳, ۱۳۹۶
هزینه تخریب ساختمان
هزینه تخریب ساختمان
آبان ۳۰, ۱۳۹۶
نمایش همه

تخریب ساختمان

مقررات تخریب ساختمان

بعد از بررسی اقدامات و ملزومات تخریب ساختمان نگاهی خواهیم داشت به مقررات تخریب ساختمان :

مقررات کلی تخریب ساختمان : ماده ۱- طبق این ماده برای شروع ساخت و ساز حتماً باید پروانه­ها و مجوزهای ضروری توسط مالک/مالکان و یا صاحبان کار از سازمان زیربط دریافت گردد.

ماده ۲- طبق این ماده برای برای شروع عملیات ساختمانی و برای ساخت کارگاه ­های تخریب ساختمان باید بر اساس ماده ۸۷ قانون کار عمل نمود. طبق ماده ۸۷، نقشه­ های ساختمانی از نظر حفاظت فنی و بهداشت کار باید به واحد کار و امور اجتماعی تحویل داده شود تا مورد تأیید قرار بگیرد.

ماده ۳- کارفرما، طبق مواد ۹۱ و ۹۵ قانون کار، مسئول اجرای قوانین و مقررات این دستورالعمل است.

ماده ۴ مقررات تخریب ساختمان – هروقت صاحب کار تمام عملیات ساختمانی را به یک پیمانکار تحویل دهد، پیمکانکار مسئول اجرای قوانین و مقررات این دستورالعمل می­شود.

ماده ۵- هروقت مسئولیت قسمتی از عملیات ساختمانی به پیمانکاری تحویل داده شود، پیمانکار موظف است اجرای مقررات این دستورالعمل را کنترل نماید و اگر پیمکانکاری دیگری همزمان مشغول فعالیت باشد باید با پیمانکاران دیگر همکاری نماید و مسئولیت هماهنگی بین آنها به عهده صاحب کار می­باشد.

مقررات تخریب ساختمان

ماده ۶: هروقت پیمانکار اصلی عملیات ساخت و ساز اجرای قسمتی از کار را به پیمانکار یا پیمانکاران تحویل دهد، هر پیمانکار مسئول اجرای این قوانین در حوزه پیمان خود هستند و پیمانکار اصلی مسئول نظارت و بررسی و همچنین هماهنگی بین پیمانکاران است.

ماده ۷: طبق مقررات تخریب ساختمان این ماده هر وقت مهندس/مهندسان نظار در رابطه با شیوه اجرای ساخت و ساز متوجه احتمال خطری شود باید سریعاً به صورت کتبی به همراه راهنمایی و دستورالعمل­های ضروری به کارفرما/کارفرمایان اطلاع دهد و یک نسخه رونوشت را به واحد کار و امور اجتماعی آن شهر و مراجع صدور پروانه ساختمان تحویل دهد. کارفرما نیز می­بایست کار در در آن قسمت یا همه قسمت­ها سریعاً متوقف کند و کارگران را نیز از محل خطر دور نگه دارد تا اقدامات لازم صورت پذیرد.

ماده ۸: طبق این ماده کارفرما موظف است تمام حوادث ناشی از کار که باعث فوت یا نقص عضو شده است را سریعاً قبل از از بین رفتن آثار حادثه، به صورت کتبی به واحد کار و امور اجتماعی تحویل دهد.

ماده ۹: طبق این ماده کارفرما موظف است حادثه­های به وقوع پیوسته را حداکثر در مدت ۳ روز کاری به سازمان تأمین اجتماعی تحویل دهد و فرم ویژه گزارش حادثه را تکمیل و ارائه دهد.

ماده ۱۰: طبق این ماده کارگاه ساختمان باید به طور کامل و ایمن محصور شود و از ورود افراد متفرقه به داخل کارگاه جلوگیری گردد و با نصب تابلوها و علامت­هایی که در طول شبانه روز مشخص هستند، هشدارهای لازم داده شود.
همچنین شما عزیزان میتوانید در این مقاله به چگونگی تخریب با لودر نگاهی داشته باشید.

ماده ۱۱: طبق این ماده نبایستی وسایل کار، مصالح و ناخاله­های ساختمانی در معابر عمومی قرار داده شوند و اگر قرار است به صورت موقت در معابر انبار شوند لازم است اقدامات زیر صورت پذیرد:

الف- اخذ مجوزهای ضروری از سازمان صدور پروانه ساخان و سایر مراجع ذیربط؛

ب- دپو و یا ریختن وسایل و مصالح نباید مانع عبور عابران و وسایط نقلیه شود و برای پیشگیری از وقوع حادثه باید اطراف آن از نرده­های متحرک همراه با تابلو و علامت­های هشداردهنده نصب شود.

ماده ۱۲مقررات تخریب ساختمان : طبق این ماده باید از سرپوش­های حفاظتی با عرض و استحکام مناسب مقررات تخریب ساختمان و از جنس فلز یا چوب به منظور پیشگیری از افتادن مصالح و ابزار کار بر روی عابرین و کارگران، استفاده شود.

الف- برای طراحی و ساخت این سرپوش­ها باید به ارتفاع و وضعیت ساختمان توجه شود که باعث وقوع حادثه ناگوار نشود.

ب- زاویه نصب این سرپوش­ها می­تواند بین ۳۰ تا ۴۵ درجه نسبت به سطح زمین باشد.

ماده ۱۳: در مواقع زیر ساخت راهروهای سرپوشیده موقتی بر روی معابر عمومی کنار ساختمان الزامی است:

الف- هروقت فاصله ساختمان در حال تخریب از معابر عمومی کمتر از ۴۰درصد ارتفاع اولیه آن باشد.

ب- هروقت فاصله ساختمان در حال ساخت و یا تعمیر کمتر از ۲۵درصد ارتفاع نهایی آن باشد.

ج- مواقعی که فاصله ساختمان چه در زمان تخریب باشد و یا در حال احداث، از معابر عمومی بیشتر از حدنصابهای ذکر شده در بند الف و ب باشد، با توجه به شرایط و با نظر بازرس یا مراجع صدور پروانه، ساخت راهروی سرپوشیده موقتی الزامی می­باشد.

ماده ۱۴: خصوصیات راهروهای سرپوشیده مطرح شده در ماده ۱۳ به شرح ذیل می­باشد:

الف- ارتفاع آن نباید از ۲٫۵ متر کمتر باشد و از لحاظ عرض نباید از ۱٫۵ متر کمتر باشد و یا از عرض پیاده­رو کوچکتر باشد.

ب- راهرو نباید مانع داشته باشد و همچنین باید در همه حال دارای روشنایی طبیعی و یا مصنوعی باشد.

ج- میزان تحمل سقف راهرو باید حداقل ۷۰۰ کیلوگرم بر مترمربع باشد و سایر قسمت­های آن نیز باید تحمل و فشار این وزن را داشته باشند.

د- برای ساخت سقف راهرو از چوبی با ضخامت حداقل ۵ سانتی­متر استفاده می­شود الوارهای چوبی باید انقدر بهم نزدیک باشند که مصالح از بین آنها به داخل راهرو راه پیدا نکند.

هـ- محیط بیرونی سقف هم باید توسط دیواره دارای شیب که از جنس چوب یا فلز مقاوم است، محصور شده باشد. زاویه آن را باید نسبت به سقف ۳۰ تا ۴۵ درجه به طرف بیرون در نظر گرفت.

و- اگر راهرو، درب جانبی جهت ورود و خروج مصالح و نخاله­های ساختمانی دارد، مقررات تخریب ساختمان بیان میکند که باید درب همیشه بسته باشد و در صورت نیاز برای باز بودن باید مسائل ایمنی در نظر گرفته شود.

ماده ۱۵: تمام دهانه­های باز و پرتگاه­های موجود در کارگاه ساختمانی که احتمال سقوط کارگران در آن وجود داشته باشد، حتماً می­بایستی توسط حفاظ، نرده و پوشش­های موقت به طور محکم و ایمن محصور شوند.

ماده ۱۶: این ماده خصوصیات نرده­های حفاظتی موقت مطرح شده در ماده ۱۵ را بیان می­کند.

الف- ارتفاع این نرده­ها در راه­پله و سطح­های دارای شیب حداقل ۷۵ سانتیمتر می­باشد و در بقیه موارد حداقل ارتفاع ۹۰ سانتیمتر در نظر گرفته شده است.

ب- در فاصله­های حداکثر ۲متر، باید دارای پایه­های عمودی مستحکم باشند.

ج- حتماً دقت شود که قسمت­های تیز و برنده در نرده­ها وجود نداشته باشد.

ماده ۱۷: این ماده شرایط پوشش حفاظتی موقت مطرح شده در ماده ۱۵ را بیان می­کند.

الف- اگر ابعاد دهانه­های باز کمتر از ۴۵ سانتیمتر باشد، از تخته یا الوارهای چوبی که حداقل قطر ۲٫۵ سانتیمتر داشته باشند، استفاده می­شود.

ب- اگر ابعاد دهانه­های باز بیشتر از ۴۵ سانتیمتر باشد، از تخته یا الوارهای چوبی که حداقل قطر ۵ سانتیمتر داشته باشند، استفاده می­شود.

ماده ۱۸: اگر احتمال سقوط و پرتاب شدن مصالح و ابزار کار از روی جایگاه، سکو و یا لبه پرتگاه وجود داشته باشد حتماً باید پاخورهای چوبی با حداقل ضخامت ۲٫۵ سانتیمتر و ارتفاع ۱۵ سانتیمتر نصب شود.

ماده ۱۹: این ماده بیان می­کند اگر قبل از ساخت سقف دائم نیاز به ایجاد سکوی کار باشد، باید برای ساخت آن از الوارهایی با ضخامت ۵ سانتیمتر و عرض ۲۵ سانتیمتر استفاده شود که باید در کنار هم محکم بسته و متصل شوند.

ماده ۲۰: برای پیشگیری از برق گرفتگی و کم کردن اثرات زیان­بار میدان­های الکترومغناطیسی، حتماً باید حریم انتقال و توزیع نیروی برق، در محل احداث ساختمان رعایت شود.

ماده ۲۱: قبل از شروع ساخت و ساز و یا تخریب در نزدیکی خطوط هوایی برق فشار ضعیف می­بایستی به اداره برق اطلاع داده شود تا اقدامات لازم مانند قطع جریان برق، تغییر مسیر و یا روکش خطوط برق کنار ساختمان اقدام شود. مواد مناسب برای روکش­کردن خطوط برق، لوله­های پلی­اتیلن، شیلنگ­های پلاستیکی و… می­باشد.

ماده ۲۲: یکی از مسائل مهم در رابطه با خطوط و تأسیسات برقی موجود در کارگاه ساختمانی این است که همه آنها را برقدار فرض کنیم تا زمانیکه خلاف آن اثبات شود.

ماده ۲۳: استفاده از کلاه و کفش ایمنی برای تمام کارگران الزامی است. در صورت نیاز با توجه به شرایط و نوع کار، از وسایل حفاظتی دیگر مانند دستگش، عینک و نقاب، ماسک تنفسی، طناب مهار و… برای محافظت و ایمنی بیشتر باید در اختیار کارگران قرار گیرد.

 

همچنین شما عزیزان میتوانید به مبحث ایمنی در عملیات های ساختمانی نیز نگاهی داشته باشید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *